Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

To Χόλιγουντ συρρίκνωσε τους κωμικούς του


Υπάρχει ένα διαχρονικό μότο που λέει ότι ΄Όσο πιο πολύ γυμνάζεται ένας κωμικός, τόσο λιγότερο χρόνο έχει για να είναι αστείος’. Κάτι που ξέχασαν οι Seth Rogen, Jonah Hill και Ricky Gervais. Προφανώς η επιτυχία δεν βαράει μόνο στο κεφάλι. Αλλά σου προκαλεί και νευρική ανορεξία.

Το ξέρω ότι δεν θα σου αρέσει αυτό που θα σου πω, αλλά για όλα φταίει ο John Belushi. Όταν, ‘τουμπανιασμένος’ από την επιτυχία και τα ναρκωτικά, άρχισε να ξεφουσκώνει σαν τρύπιο λάστιχο αυτοκινήτου, σε εκείνο το μοιραίο δωμάτιο μοτέλ το 1982, ουσιαστικά απέδειξε ότι ένας χοντρός, όσο αστείος και αν είναι, στο τέλος της ημέρας είναι απλά ένας άρρωστος άνθρωπος.
 
Και δεν έχει πλάκα να βλέπεις κάποιον να βαριανασαίνει, πάντα ένα βήμα πριν από την καρδιακή προσβολή, για να σε κάνει να γελάσεις.
Στην πορεία ήρθαν και προστέθηκαν και άλλα παραδείγματα προς αποφυγή. Όπως ο John Candy που, στην τελευταία του ταινία, το Wagons East, ήταν τόσο χοντρός που δεν μπορούσε να βρεθεί άλογο ικανό να τον στηρίξει.
Ή ο τυφώνας Chris Farley, τόσο απελπισμένα ερωτευμένος με το ειδωλό του, Jim  Belushi, που φρόντισε να πεθάνει την ίδια ηλικία (στα 33) και με τον ίδιο τρόπο με εκείνο.
 
Και μετά τα πράγματα άλλαξαν, ξεκινώντας -όπως συνήθως- από την τηλεόραση. Κάτι ο Kevin James με το ελεεινά υποτιμημένο King of Queens, κάτι ο James Gadolfini που απέδειξε ότι είναι σέξι να είσαι κτήνος και οι χοντροί ήταν πάλι δημοφιλείς.
Μέσα σε αυτό το χρυσό παράθυρο ευκαιρίας, εμφανίστηκαν οι διόσκοροι του Judd Apatow, Seth Rogen και Jonah Hill, ο αλτέρνατιβ ως το κόκαλλο Ζακ Γαλιφιανάκης και, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο βιτριολικός Ricky Gervais με το Office του.
Οι παχύσαρκοι όλοι του πλανήτη είχαν και πάλι λόγοι να χαμογελούν. 
Μέχρι που οι ατζέντηδες των συγκεκριμένων παιδιών τους έπεισαν ότι, αν θέλουν να καβατζώσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους, θα έπρεπε να γυμναστούν και να αδυνατίσουν επειγόντως.
Βέβαια το να είσαι ο Seth Rogen, μόλις να έχεις βγάλει το πρώτο σου εκατομύριο δολάρια και να σου βγαίνει η ψυχή να χάσεις 20 κιλά προκειμένου να παίξεις στο Green Hornet, κρύβει μέσα του ένα μαζοχισμό που μόνο ένας γκριζομάλλης Ιάπωνας επιχειρηματίας θα μπορούσε να κατανοήσει πλήρως.
 
Ενώ δέχομαι και την άποψη ότι ο Jonah Hill δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα αστείος. Είτε είναι χοντρός, λεπτός, μαύρος ή πυγμαίος.
Αν και αυτός ήταν που ξεστόμισε την πιο ειλικρινή ατάκα επί του θέματος στους Los Angeles Times
΄Εννοείται πως δεν έχει καθόλου πλάκα να παλεύεις να χάσεις βάρος. Για την ακρίβεια δεν είναι και το πιο διασκεδαστικό εγχείρημα που έχω αναλάβει στην ζωή μου. Αλλά είναι σημαντικό΄.
Αυτό που δεν διευκρίνισε είναι αν είναι σημαντικό για την ζωή του. Ή για την καριέρα του.
Ενώ ο έτερος συρρικνωμένος, Ricky Gervais, χρησιμοποίησε το όλο θέμα για να πετάξει μια ακόμη καλή ατάκα
‘Δεν είχε να κάνει τόσο με το βάρος. Αλλά με το γεγονός ότι ήμουν ένας χοντρός, τεμπέλης, αγύμναστος γυμνοσάλιαγκας’.
Ευτυχώς να λες που υπάρχει και ένας Ελληνάρας, ο Ζακ Γαλιφιανάκης που έχει παραμείνει στα συγκαλά του. Και ξέρει, από τα 15 χρόνια που πέρασε στην αφάνεια, ότι το ψωμί του βγάζει με το μυαλό του, το μούσι του και την μπυροκοιλιά του. Όλα αυτά που τον κάνουν ιδιαίτερο.
oneman.gr